De verpakking van koffiebonen is niet alleen visueel aantrekkelijk, maar ook functioneel. Hoogwaardige verpakkingen kunnen zuurstof effectief buitenhouden en de snelheid waarmee de smaak van de koffiebonen achteruitgaat, vertragen.
De meeste koffiebonenzakken hebben een rond, knopvormig element. Knijp in de zak en het aroma van de koffie ontsnapt via het kleine gaatje boven de "knop". Dit knopvormige onderdeel wordt een "eenrichtingsuitlaatklep" genoemd.
Vers gebrande koffiebonen geven geleidelijk koolstofdioxide af, en hoe donkerder de branding, hoe meer koolstofdioxidegas er vrijkomt.
De eenrichtingsuitlaatklep heeft drie functies: ten eerste zorgt hij ervoor dat de koffiebonen kunnen ontsnappen en voorkomt hij tegelijkertijd oxidatie door terugstroming van lucht. Ten tweede voorkomt of vermindert hij tijdens het transport het risico op beschadiging van de verpakking door het uitzetten van de zak als gevolg van het ontsnappen van de koffiebonen. Ten derde kunnen consumenten die graag de aroma's ruiken, de heerlijke geur van de koffiebonen alvast ervaren door in de zak te knijpen.
Zijn zakken zonder eenrichtingsuitlaatklep ongeschikt? Niet per se. De CO2-uitstoot verschilt immers per brandgraad van de koffiebonen.
Donker gebrande koffiebonen stoten veel koolstofdioxidegas uit, waardoor een eenrichtingsventiel nodig is om dit gas te laten ontsnappen. Bij sommige licht gebrande koffiebonen is de koolstofdioxide-uitstoot minder actief en is een eenrichtingsventiel minder belangrijk. Daarom zijn licht gebrande bonen bij het zetten van filterkoffie minder 'zwaar' dan donker gebrande bonen.
Naast het eenrichtingsuitlaatventiel is het binnenmateriaal een ander criterium voor de beoordeling van de verpakking. Bij kwalitatief goede verpakkingen bestaat de binnenlaag meestal uit aluminiumfolie. Aluminiumfolie blokkeert zuurstof, zonlicht en vocht van buitenaf beter, waardoor een donkere omgeving voor de koffiebonen ontstaat.
Geplaatst op: 15 augustus 2022
